Fresh Bloemen & Planten Tuinontwerp Beet Duiken Rovers Karper Mama Wetenschap in beeld Historia GoodFood Hart voor dieren

Helende handen: ostepathie voor paarden

Bij fysieke problemen van het paard doen steeds meer mensen een beroep op de osteopaat, ook wel paardenkraker genoemd .
  
Osteopathie vind zijn oorsprong in de vorige eeuw en is ontwikkeld door Andrew T. Still (1828-1917). De Amerikaanse arts ontdekte dat alle lichaamsweefsels een zekere mate van beweging behoren te vertonen en dat het verlies van deze beweeglijkheid een negatieve invloed heeft op de gezondheid van de mens. Hij ontwikkelde een manier om met zijn handen de verstoorde beweeglijkheid in het lichaam te herstellen, om zo storingen in het lichaam te verhelpen. Een relatief jong fenomeen in de diergeneeskunde – en een afgeleide van de humane osteopathie – is paardenosteopathie. Want ook in het paardenlichaam kunnen storingen (stress, trauma, ontstekingen) in het lichaam voor problemen zorgen. Osteopathie bekijkt het lichaam in zijn geheel en zal via een totaalbenadering de klacht proberen op te lossen.
   
Els Bach is osteopaat. Na haar studie fysiotherapie en manueeltherapie heeft zij doorgestudeerd voor dierfysiotherapie en dierosteopathie. “Het grote verschil tussen fysiotherapie en osteopathie is dat fysiotherapie meer symptoomgericht is, terwijl de osteopaat het lichaam aanzet tot zelfgenezing. Osteopathie richt zich op de oorzaak van de problemen. Dit wil zeggen dat het lichaam als geheel wordt bekeken, als een eenheid die onlosmakelijk is verbonden. Niet de aandoening, maar het paard zelf wordt behandeld.”
  
Verstoord evenwicht
Osteopathie bij paarden streeft ernaar het verloren evenwicht in het bewegingsstelsel van het lichaam te herstellen. Evenwicht dat verstoord kan zijn door een dysbalans, bijvoorbeeld door fysieke inspanning, het gewicht van de ruiter, een te eenzijdige belasting, een verstuiking of een val. Osteopathie is gebaseerd op drie pijlers: het bewegingsapparaat, het orgaansysteem en het craniosacrale systeem, waar onder andere de schedelbotten, hersenvliezen en ruggenmergvliezen onder vallen. “Alle drie systemen zijn met elkaar verbonden. Hetzij door de vliezen, de bloedvaten, de spieren, de zenuwen, de pezen of de botten. Vandaar de holistische benadering, je onderzoekt niet alleen het hele paardenlichaam, je behandelt ook het geheel.”
Vandaag bezoekt Els Bach de veertienjarige merrie Samantha, die drie maanden eerder tijdens het rijden hard onderuit is gegaan. Eigenaresse Annemarie: “Na die val wilde Samantha niemand meer op haar rug hebben, zodra ze maar iets werd belast begon ze te bokken. Ze had duidelijk pijn. Ik heb mijn dierenarts gebeld, maar hij kon niets vinden. Ook een paardenfluisteraar bleek het probleem niet te kunnen oplossen, omdat ‘er een blokkade in Samantha’s rug zat’. Toen heb ik me tot Els gewend.”
 
Tijdens haar eerste bezoek probeert Els eerst een indruk te krijgen van haar patiënt. “De eerste inspectie van het paard neemt slechts een paar minuten in beslag. Ik kijk naar hoe het paard staat, hoe hij loopt en hoe hij reageert op zijn ruiter of verzorger. Vervolgens begin ik aan de zogenaamde drie-minuten-test, waarbij ik globaal het lichaam test. Ik voel of alle hoeven even warm zijn, controleer de vachtconditie, kijk naar de stand van de gewrichten, de contouren en de tonus van de spieren en voel zijn benen en rug na. Daarnaast test ik het paard op zijn mobiliteit en motiliteit. Aan de hand van die bevindingen ga ik gedetailleerd met het paard aan de slag.” Tijdens haar werkzaamheden is Els opvallend veel aan het woord. “Ik vind het belangrijk om alles wat ik doe te verifiëren naar de klant. Ik stel hem of haar allerlei vragen over het (veranderde) gedrag van het paard en laat mijn klanten ook regelmatig voelen, om hen duidelijk te maken waar de pijn vandaan kan komen. Bij Samantha bijvoorbeeld zaten een aantal ruggenwervels scheef, dat was goed te voelen. Door met mijn handen een aantal wervels te manipuleren (kraken) en door de eerder genoemde drie pijlers te behandelen, wordt de wisselwerking in de rug hersteld.”
De scheve ruggenwervels waren echter niet het enige probleem van Samantha, ze was veel te zwaar. Els: “Aanvullend aan mijn consult geef ik mijn klanten altijd een schema mee met wat ze moeten doen om het herstelproces, het zelfhelend vermogen van hun paard te waarborgen. Samantha moest bijvoorbeeld drastisch afvallen, ruim vijftig kilo. Stro op de stalvloer was voor haar dus geen goede optie. Daarnaast heb ik Annemarie geadviseerd haar paard veel te laten bewegen, waarbij ze de belasting steeds meer moest opvoeren. De stapmolen is hiervoor een goede optie, evenals de dubbele longe, die meer buiging vraagt van je paard.”
  
Controle
Een behandeling duurt volgens Els minimaal drie kwartier. “Ik behandel altijd op de plek waar het paard het meest rustig is. Dat kan in de stal zijn, maar ook in de paddock of op de poetsplaats.” Na de behandeling komt Els, indien de klant dat wenst, nog een keer terug om te controleren of het paard volledig hersteld is “Veel klanten vragen mij na de behandeling eens of tweemaal per jaar een controlebezoek te brengen. Dat doe ik ook bij de (top)sportpaarden, omdat zij veel blessuregevoeliger zijn. Bovendien: een klein euvel bij recreatiepaarden is vaak een enorm probleem voor een wedstrijdpaard.” Heb je nog vragen aan Els Bach? Stuur dan een mail naar els_bach@hotmail.com