Fresh Bloemen & Planten Tuinontwerp Beet Duiken Rovers Karper Mama Wetenschap in beeld Historia GoodFood Hart voor dieren

Julie de Deken: 100% focus op de paarden

Julie de Deken is bezig met een opmars in haar paardensportcarrière. De amazone, die in 2010 VLP Talent van het Jaar werd, heeft op dit moment drie paarden op stal staan met wie ze in de internationale Grand Prix hoopt te starten.
    
"Ik heb in mei/juni vorig jaar besloten me honderd procent in te zetten voor de paarden. Daarvoor wist ik nooit goed wat ik wilde doen. Ik heb mezelf er op ingesteld om elke dag te rijden en bij te leren. Dat is een fijn gevoel”, begint Julie. De Belgische amazone vertelt dat ze dolgraag in de internationale Grand Prix wil rijden met haar drie paarden. En daar traint ze hard voor. “Ik heb vorig jaar al twee keer mogen proeven van het Wereldbekerseizoen. En dat smaakte naar meer. Daar wil ik voor groeien. Ik train voor de Europese kampioenschappen en de Wereldkampioenschappen. En hopelijk mag ik ooit deelnemen aan de Olympische Spelen. Dat is toch echt wel een droom. Ik heb al redelijk wat tegenslagen moeten incasseren, zoals velen in de paardensport. Blessures van paarden, eigen blessures, omstandigheden waardoor het in de wedstrijdring niet lekker loopt…. Het is soms moeilijk om jezelf dan weer terug op te peppen. Om weer fris in het zadel te stappen. Maar gelukkig beschik ik van nature over veel doorzettingsvermogen. Het is me tot nu toe iedere keer weer gelukt om terug op niveau te komen. Daar krijg je veel energie van. Ik denk dat naast doorzettingsvermogen en het hebben van talent goede training en coaching erg belangrijk zijn. En goede paarden. Een goede ruiter is nergens zonder een goed paard en andersom.”

Ontspanning
“Ik ben van mezelf iemand die heel netjes en correct rijdt, daar heb ik geen training voor nodig”, gaat Julie verder. “Maar van Tineke Bartels heb ik geleerd om het gevoel dat ik thuis heb, te verplaatsen naar de ring. Tijdens wedstrijden rijd ik namelijk altijd wat voorzichtiger. Dan durf ik niet altijd uit mijn paard te halen wat er wel degelijk in zit. ‘Doe gewoon zoals je het altijd doet, dan komt het wel goed’, is haar devies.”
Julie vertelt dat haar moeder deels verantwoordelijk is voor haar keuze voor dressuur. “Ik reed vroeger LRV en ik was helemaal gek op de cross. Ik wilde heel graag military gaan doen, maar mijn moeder vond dat te gevaarlijk. Ik was ook nog zo jong! En mijn dressuur was eigenlijk ook altijd op niveau. Ik heb nooit getwijfeld tussen dressuur rijden of springen, maar meer tussen dressuur of military. Uiteindelijk heb ik dan toch voor de dressuur gekozen.” De voldoening van deze keuze kwam volgens Julie al vrij snel. “Toen nog op mijn pony’s LRV reed, eindigde ik eigenlijk altijd al bovenaan. Ik eindigde altijd bij de eerste drie plaatsen, dus ik ging al vrij snel een stapje verder. Met mijn eerste D-pony ging ik nationale wedstrijden rijden. En ook toen reed ik in de kleine groepen om de hoogste plaatsen. Dat was voor mij wel een bevestiging dat dressuur me lag, dat ik hier wel iets meer mee zou kunnen.”

Speciale band
Het was de vier jaar oudere broer van Julie, die Julie als klein meisje enthousiast maakte om te gaan rijden. “Toen mijn broer op de manege ging rijden, kochten mijn ouders een pony voor hem, waarmee hij naar de LRV ging. Als klein meisje was ik eigenlijk altijd met die pony bezig. Toen hebben mijn ouders voor mij een kleine A-pony aangeschaft. In het begin toen ik tussen de pony’s liep, werd ik constant door hen gebeten. Maar dat deerde me niets. Ik was dol op hen.”
“Mijn moeder heeft vroeger ook wel gereden, maar zij stopte toen mijn broer en ik ook naar de manege gingen”, gaat Julie verder. “Mijn ouders hadden samen een bedrijf en mijn moeder kon onmogelijk alles combineren. Maar haar liefde voor paarden is ze niet kwijt hoor. Mijn ouders gaan altijd mee naar mijn wedstrijden. En mijn moeder komt ook vaak in Hooge Mierde kijken als ik aan het trainen ben. Daarnaast helpt ze me altijd met van alles. Ze is eigenlijk een beetje mijn mama-groom.”

Motivatie
Toen ook Julie in de LRV startte, kochten haar ouders al snel een betere pony voor haar. “Met deze pony wilde ik ook in de LRV starten, maar dat mocht niet omdat ik ook nationaal begon te rijden. Toen ik een jaar of zeven, acht was, reed ik al nationale A- en E-proeven.” Dat ze altijd in de top drie eindigde, was voor Julie een motivatie om door te gaan. “Mocht ik toen ik klein was niet zo goed hebben gereden en altijd een van de hekkensluiters zijn geweest, dan weet ik niet of ik had doorgezet.”
Hoe beter Julie werd, hoe beter de pony’s die voor haar werden aangeschaft. “Op mijn veertiende, vijftiende mocht ik hierom ook al internationale ponyproeven rijden. Dit deed ik uiteraard gewoon in Belgie, maar hiermee kon ik me kwalificeren voor internationale wedstrijden. Rond die leeftijd ben ik een of twee keer mee geweest naar een Europees Kampioenschap, maar eigenlijk was dat nog te vroeg. Ik ben hier dan ook nooit hoog geëindigd. Toen ik te groot werd voor de pony’s, kochten mijn ouders een Young Riders paard. Daarmee ben ik internationaal blijven rijden. Ik heb in het kader mee gereden en heb deelgenomen aan Belgische kampioenschappen en Europese kampioenschappen. Sindsdien ben ik eigenlijk alleen maar gegroeid en gegroeid. Mijn ouders hebben steeds betere paarden voor mij gekocht. Ik ben ook steeds beter gaan presteren op wedstrijden. Op dit moment start ik in de Grand Prix.”
 
Bijgelovig
Julie vertelt dat ze vroeger op wedstrijden altijd erg gespannen was. “Helemaal in het begin toen ik bij Academy Bartels kwam rijden, ben ik daarom naar een sportpsycholoog gegaan. Ik heb een aantal sessies gedaan bij Rico Schuijers. Hij heeft me enorm veranderd, ook als persoon. Ik ben veel opener en socialer geworden. Sinds anderhalf jaar ga ik frequent naar Rudy Heylen in Herselt om ademhalingsoefeningen te doen en oefeningen om mijn denkkader te vergroten. Rudy leert mij omgaan met mijn spanningen, om me te ontspannen en om anders te denken. Plus, hij helpt me om nieuwe doelen te stellen voor mezelf.”
Voor die ontspanning, hanteert Julie op wedstrijden altijd een vast ritueel. “Ik probeer me voor de wedstrijd altijd even terug te trekken. Het moment van omkleden is altijd een moment voor mezelf. Ik heb altijd een vaste volgorde van aankleden. En tijdens de wedstrijd draag ik altijd bepaalde sieraden bij me. Een horloge die ik een keer gewonnen heb op een wedstrijd en drie armbandjes. Ik draag er altijd twee recht en een links.”

Privéleven
Hoewel Julie weinig vrije tijd over heeft, probeert ze regelmatig tijd vrij te maken voor haar vrienden. “Ik houd ervan om lekker iets te gaan eten of een glaasje te drinken. Daarnaast gebruik ik mijn vrije tijd vooral om te rusten. En ik probeer een of twee keer per jaar op vakantie te gaan, naar een plek waar het warm is. Ik houd van de zon.”