Fresh Bloemen & Planten Tuinontwerp Beet Duiken Rovers Karper Mama Wetenschap in beeld Historia GoodFood Hart voor dieren

Op weg naar de top: Leopold van Asten

Springruiter Leopold van Asten (34) was pas vijf lentes jong, toen hij zijn eerste rondje in de manege reed. Zijn passie voor paardrijden is sindsdien niet meer weggegaan.
  
“Mijn ouders hadden vroeger een varkensbedrijf”, begint Leopold zijn verhaal. “Daarnaast had mijn vader een paar paarden bij huis staan, waarmee hij uitkwam op nationale springwedstrijden en waarop mijn moeder regelmatig reed. Iedere maandagavond reden mijn ouders, samen met een paar vrienden in manege Vlakwater te Venray. De eigenaar van die manege had een dochter die dolgraag wilde ponyrijden. Hij vroeg mij of ik ook belangstelling had, zodat zijn dochter iemand had waarmee ze kon optrekken. Ik was toen vijf jaar oud.”
Leopold vindt het paardrijden zo leuk, dat een jaar later zijn eerste eigen pony wordt aangeschaft: Peggy. “Met Peggy heb ik mijn eerste wedstrijdjes in de B gereden. Ze was eigenlijk een C-pony, dus een beetje aan de grote kant, maar dat deerde me niet. Ik herinner me nog dat ik iedere zondagmorgen op Peggy naar mijn buurmeisje reed, waarna we samen doorreden naar een verzamelplaats in de buurt. Daar werden onze pony’s in een vrachtwagentje geladen, waarna we samen op concours gingen.”
Als jonge jongen al volgde Leopold – op de televisie – de paardensport op de voet. “Ik keek met bewondering naar ruiters als Jos Lansink en John Whitaker. Maar ook Henk Nooren was een groot voorbeeld voor mij. Zijn rijstijl, hoe hij omging met zijn paarden en hoe hij de boel voor elkaar had, daar had ik veel bewondering voor.”
  
Talent in de dop
Zijn eerste successen in de springsport behaalt Leopold al op twaalfjarige leeftijd. “Ik nam deel aan de kwalificatierondes voor het Europees Kampioenschap springen voor pony’s. Na de kwalificatierondes in Ermelo stond ik – met acht strafpunten – op de elfde plek. In Deurne echter, waar de derde en vierde ronde werden gehouden, reed ik 0 en 4 strafpunten. Hiermee steeg ik in een keer naar de tweede plek. Dan wordt je wel gemotiveerd om door te gaan met je sport, hoor.” Leopold glundert. “Ik heb in totaal drie keer deelgenomen aan de Europese kampioenschappen voor pony’s. Toen kreeg ik – via Henk Nooren – mijn eerste paard: Candaleria. Met haar heb ik ontzettend veel gewonnen, waaronder de Intervet Cup van AkzoNobel. In dat jaar werd ik ook Nederlands kampioen bij de Junioren. Een jaar later kreeg ik mijn tweede paard: Kittie IV, via Johan Heins. Met haar werd ik onder andere vijfde in Athene, tijdens de Europese kampioenschappen voor junioren.”
Zijn beste prestaties liggen – volgens Leopold zelf – een stuk dichter bij huis. “Het winnen van de Derby in Eindhoven in 2001 met VDL Groep Spirit en de Global Champions Tour in Valkenswaard in 2006 met VDL Groep Fleche Rouge was fantastisch. In 2003 werd ik bovendien Nederlands kampioen met VDL Groep Think Twice II.” En een ‘verre’ droomprestatie? “Dat is toch wel het winnen van de Global Champions Tour in Estoril in 2009, met VDL Groep Santana B.”
  
Stoeterij Duyselshof
Direct na zijn middelbare schooltijd kon Leopold van Asten aan de slag bij de handelsstal van Henk Nooren. “Via Sjors Burg – de oude eigenaar van onder andere Mr. Blue en Samantha en een goede vriend van Wim – kwam ik vervolgens in contact met Wim van der Leegte. Hij had in Duizel een woning met een stal en een binnenbak en wilde deze graag uitbreiden. Zijn ambitie was om een internationale springstal te beginnen, hiervoor zocht hij nog een geschikte ruiter. Ik heb bij Henk Nooren veel geleerd, maar omdat hij een handelsstal bezat, kreeg ik nooit de kans om door te groeien met de paarden. Op het moment dat ik de vruchten van mijn training kon gaan plukken, werden de paarden verkocht. Logisch, maar op deze manier kon ik niet voldoende groeien in de sport. Toen Wim mij een aanbod deed, heb ik dat met beide handen aangepakt.”
“We zijn in Duizel begonnen met twee fokmerries en een aantal paarden, waar de nichtjes van Wim – Kim en Lenneke Rothengatter – op reden. Ik heb twee paarden meegenomen van Henk Nooren, Mistieke en No Doubt. Vervolgens werden VDL Groep Spiga, VDL Groep Think Twice II, VDL Groep Spirit en VDL Groep Escape gekocht. Deze paarden waren toen acht, negen jaar oud. Ze hadden de leeftijd en de ervaring om internationaal wat meer te gaan doen, om zich te gaan ontwikkelen.” Voor Leopold is het belangrijk dat een paard een goed karakter én aanleg voor springen heeft. “Hij moet voldoende vermogen hebben, maar moet ook voorzichtig zijn. En hij moet een goede galoppade hebben. Dat paarden goed springen, is natuurlijk mede een verdienste van de ruiter. Maar wat er niet in zit, kun je er ook niet uithalen. Talent is enorm belangrijk.”
  
Op weg naar Athene
Hoewel Stoeterij Duyselshof veel talentvolle paarden op stal had, stond een Olympische topper nog op het wensenlijstje. “In 2003 stelde Wim zich ten doel dat een van zijn paarden aan de start van de Olympische Spelen in Athene zou verschijnen, in 2004. Via Jan Tops – waar ik op dat moment trainde – kwamen we uit bij Fleche Rouge. Tijdens de kerst van 2003 is zij in Duizel op stal gekomen. Net op tijd, want om deel te nemen aan de Olympische Spelen moest Fleche Rouge voor het begin van het Olympische jaar op naam van Wim staan.”
De training met VDL Groep Fleche Rouge begon in Amerika, op Palm Beach. “Hier kregen we de mogelijkheid om rustig aan elkaar te wennen. Vanaf dag één was de klik er. We zijn vier weken op Palm Beach gebleven en hebben daar onze eerste wereldbekerwedstrijd gereden.” Vanaf dat moment presteerde het duo constant goed. “De voorbereidingen richting Athene verliepen voorspoedig, totdat ik tijdens CSI Geesteren met VDL Groep Think Twice II ten val kwam en mijn sleutelbeen brak, vijf weken voor Athene. Ik ben dezelfde dag nog geopereerd. Een week later zat ik alweer op het paard. Ik heb nog een wedstrijd in Valkenswaard gereden, daarna was het tijd om naar Athene te gaan. ” Daar werden we vierde met het Nederlandse Team, helaas net buiten de medailles.”
Inmiddels werkt Leopold al tien jaar bij de springstal in Duizel en heeft hij alle kansen gekregen om zich te ontwikkelen. Zo plaatste hij zich als reserveruiter voor de Wereldruiterspelen in Kentucky. “Helaas liep VDL Groep Santana B, net voordat we naar Kentucky afreisden, een scheurtje in haar kootbeen op. De afgelopen maanden hebben met name in het teken gestaan van rust. Inmiddels zijn we met de revalidatie begonnen. Ik hoop dat Santana straks weer op haar oude kracht is. De Olympische Spelen in Londen is echt een doel waar ik met haar naartoe wil werken. Santana is dan twaalf jaar oud, dus ze zou op haar hoogtepunt moeten zijn. Maar ik durf ook niet te ver vooruit te kijken. Je bent afhankelijk van veel factoren, waaronder de gezondheid van je paard. Leopolds dromen? “Ik zou nog graag een medaille winnen op een internationaal kampioenschap.”