Fresh Bloemen & Planten Tuinontwerp Beet Duiken Rovers Karper Mama Wetenschap in beeld Historia GoodFood Hart voor dieren

Tuigloos rijden, een geweldig gevoel

“Samen met mijn paarden treed ik op als showteam Lavitana. Onze training bestaat uit vrijheidsdressuur, maar ook uit het rijden zonder zadel, bitloos en tuigloos rijden. Ik rijd regelmatig tuigloos door de rijbak met mijn Haflinger Winnetou en Tinker Dandy. Ze vinden het geweldig wanneer ik het tuig eraf haal, en ze doen dan erg hun best.
Ik begon pas met tuigloos rijden nadat ik mijn beide paarden door en door kende, zowel tijdens het werken aan de hand als in het zadel. Pas toen ze goed terug konden lopen op stemcommando’s, stilstonden wanneer ik dit vroeg en netjes konden wijken voor druk, begon ik te denken aan bitloos en zonder zadel rijden. Ik leerde Winnetou en Dandy goed naar mijn stemcommando’s te luisteren. Met het commando ‘hoooo’ leerde ik ze dit tijdens het rijden te associëren met het halt houden of langzamer gaan.
De volgende stap op weg naar tuigloos rijden was voor mij het rijden zonder zadel. Ik begon door mét zadel het rijden zonder beugel te oefenen, eerst in stap. Daarna haalde ik het zadel eraf en ging ik rijden met een barebackpad. Zo had ik toch steun, want het zit erg stoef waardoor je minder gaat glijden. Op het moment dat ik merkte dat het met mijn evenwicht en balans goed zat, besloot ik dat het tijd was om te proberen zonder zadel te rijden. Ik begon rustig met stappen en figuren rijden. Dan voel je wat er onder je gebeurt en beweeg je met het paard mee. Nadat ik dit een tijdje had geoefend, begon ik met aandraven of aangalopperen zonder zadel. Tijdens deze oefeningen draag ik het liefst een rijbroek met een suède zitvlak, want dan heb je net wat meer grip. 
De overstap van bit naar bitloos was het volgende onderdeel in mijn training. Ik oefende eerst met een stalhalster of side-pull. Ook bij het bitloos rijden leerde ik Winnetou en Dandy steeds luisteren naar mijn stemhulpen zoals ‘hooo’ en ‘stap’. Ik leerde nu meer met mijn lijf te sturen. Zo ging ik steeds een stapje verder op weg naar tuigloos rijden. Op een gegeven moment kon ik in alle gangen en figuren rijden zonder de teugels erbij te pakken. Op dat moment was het tijd om het hoofdstel af te doen. Wil je ook leren tuigloos rijden, doe dit dan altijd in een afgesloten ruimte en liefst met iemand erbij voor jullie veiligheid. En nog een goede tip: ik sluit mijn trainingen altijd op het goede moment af. Dit wil zeggen: ik stop zodra het goed gaat. Zo houden zowel mijn paard als ik er een leuke ervaring aan over!”

Megan Bakker
www.lavitana.com