Fresh Bloemen & Planten Tuinontwerp Beet Duiken Rovers Karper Mama Wetenschap in beeld Historia GoodFood Hart voor dieren

Je wordt niet alleen in het zadel een goede ruiter

‘Had ik dit maar geweten toen ik begon met rijden…’ of ‘waarom leer ik dit nu pas?!’ Het zijn gedachtes die regelmatig door mijn hoofd schieten. Zo ook toen ik de workshop van Menke Steenbergen volgde over het geven van hulpen.

Menke heeft de teugeldrukmeter ontwikkeld, is dierenarts en volgt daarnaast fanatiek de ontwikkelingen op het gebied van leertheorie, oftewel hoe een paard leert. Het is een onderwerp dat steeds meer aandacht krijgt. En terecht, want is het niet vreemd dat we op ons paard stappen zonder te weten hoe ons paard eigenlijk het beste leert?

Hoe leer je hem die nieuwe dressuuroefening nu het beste aan? Of hoe leer je je paard ongewenst gedrag af, zoals het vastpakken van het bit en het op een lopen zetten?

Neem nu bijvoorbeeld de manier waarop je gaat wijken. Meestal doen we heel veel dingen tegelijk: stelling vragen, binnenbeen geven, begrenzen met de buitenteugel en ga zo maar door. Maar wist je dat een paard maar op één hulp tegelijk kan reageren? En dat het geven van meerdere hulpen tegelijk voor hem dus heel verwarrend is en dat je in plaats daarvan je hulpen achter elkaar moet geven?

Toen ik dat tijdens de workshop van Menke hoorde viel mijn mond echt met verbazing open en met een licht schaamtegevoel dacht ik terug aan de 25 jaar dat ik inmiddels in het zadel zit. Ik kreeg spontaan medelijden met elk paard waar ik ooit opgestapt ben, te beginnen met mijn allereerste, veel te dikke en ondeugende pony.

Of was hij helemaal niet ondeugend en was ik gewoon heel onduidelijk in het geven van mijn hulpen? Ging hij er telkens vandoor omdat ik te veel hulpen tegelijk gaf en hij zoiets had van ‘ik snap er niks van, toedeloe!’?

Oke, dat ik als 6-jarige misschien niet zulke duidelijke hulpen gaf, vooruit, dat kan ik mezelf wel vergeven, maar inmiddels zou ik met mijn bijna 30 jaar toch wel beter weten? Toch had ik nog nooit eerder gehoord over leertheorie bij paarden en de principes waar je je aan moet houden.

De volgende eye-opener kwam toen Menke ons vroeg om een hulpenkaart in te vullen. Op de hulpenkaart schrijf je alle hulpen op die je geeft en welke reactie je paard moet geven. En toen kwam het volgende dilemma: de hulp voor travers en de hulp voor aan galopperen.

Ik had het nog niet eens meteen door, maar het bleek dat ik voor beide oefeningen dezelfde hulp had opgeschreven. En ja, hoe weet je paard dan het verschil? Ik dacht terug aan de training van mijn paard en ik moest bekennen dat ik regelmatig problemen had met die oefeningen. Vooral in de overgang van stap naar galop ging het vaak mis. Regelmatig bracht mijn paard dan zijn kont naar binnen waarop ik dacht dat hij dan ‘onder de hulp uit probeerde te komen.’ Arm paard.

Door het volgen van de workshop ben ik op een hele andere manier mijn hulpen gaan geven met verrassend goede resultaten. Zo zie je dat je opeens grote stappen voorwaarts kunt maken door iets wat je naast je paard geleerd hebt.

Natuurlijk leer je pas echt goed rijden als je in het zadel zit, maar ik ben er wel van overtuigd dat als je je daarnaast verdiept in je paard, je veel sneller progressie maakt. En eigenlijk zijn we dat aan onze paarden verschuldigd.

Conny Loonstra
Paard&Lifestyle