Fresh Bloemen & Planten Tuinontwerp Beet Duiken Rovers Karper Mama Wetenschap in beeld Historia GoodFood Hart voor dieren

Aanleuning omvat meer dan het aannemen van het bit

Aanleuning is een veelgebruikt begrip in de paardensport. Het is de situatie waarin de ruiter lekker ontspannen op zijn paard zit met een licht contact en waarbij het paard soepel voorwaarts loopt. Het paard reageert goed op de hulpen van de ruiter. Dat klinkt prachtig, maar hoe bereik je de juiste aanleuning?

Tekst: Inga Dora Meyer / Foto’s: Ilja v.d. Kasteele, Holger Schupp
 
Zowel de mond als de tong van het paard zijn uiterst gevoelige plekken, die een belangrijke functie vervullen. De mond van het paard vervangt in feite zijn handen. Hij voelt ermee, grijpt, bijt en mag er graag liefdevol mee knuffelen. Dat zou elke ruiter in zijn hoofd moeten houden voordat hij in het zadel stapt en de teugels aanneemt. De teugels zouden fluisterend met het paard moeten communiceren en niet schreeuwend. Zo geven goed gereden paarden zich vol vertrouwen over aan de handen van hun ruiters en zijn ze altijd bereid om op de zachtste teugelinwerking te reageren. Paarden die met dwang in aanleuning worden gereden, zullen nooit correct voorwaarts-neerwaarts kunnen lopen. Het paard zoekt de aanleuning, de ruiter moet deze toestaan. Maar hoe loopt een paard aan de teugel, zonder dat je eraan hoeft te trekken, vraag je je misschien af? En waarom moet hij zo nodig voorwaarts-neerwaarts strekken? De antwoorden op deze vragen geeft dierenarts en auteur Dr. Gerd Heuschmann. Lees verder