Fresh Bloemen & Planten Tuinontwerp Beet Duiken Rovers Karper Mama Wetenschap in beeld Historia GoodFood Hart voor dieren

 

April was voor mij een fotomaand. Afgelopen maand heb ik eigenlijk veel gefotografeerd. Ook ben ik weer naar Hargen aan Zee geweest. Eerst zijn we weer in de duinen geweest zoals altijd. Het blijft daar altijd zo mooi. Ik kon Lana gewoon los laten staan. Dus ik heb weer een hoop foto's gemaakt. Ook was mijn vriend mee om foto's van mij en lana te maken. Halverwege april stond de bloesem weer in bloei dus ook daar moesten we heen. En of het niet genoeg was, waren ook de tulpen weer mooi in bloei. Gelukkig stonden de tulpenvelden naast haar landje, dus we konden er zo op. En zijn we het laatste weekend van april heerlijk een weekendje weg geweest. Wij hebben 3 dagen heerlijk in het bos gereden en zelf wat hertjes gezien. En wat een mazzel hadden we met het weer. We hadden toch 3 mooie zonnige dagen. Grappig trouwens: Blogger Brenda heeft een mooi foto bij haar blog staan. Namelijk Falco, toen hij 1 jaar was, kwam hij bij mij. Na 2 jaar heb ik besloten om hem te verkopen. Ik heb gericht gezocht naar een nieuwe eigenaar. Via bokt kwam ik in contact met Elise, en dat klikte nog tot op de dag van vandaag. Ik ben nog altijd super trost op Elise en Falco. Groetjes Stephanie

 

 


 

Trailercamera

Aangezien mijn paardje een stresskip is, wilde ik graag een camera in mijn trailer hebben zodat ik haar kan zien tijdens de rit. Op internet heb je zoveel keus, zoveel verschillende soorten en ook qua prijs. Het was lastig om er een zo aan te schaffen. Maar na veel wikken en wegen heb ik er toch maar een besteld. Een camera die je thuis oplaadt en via een magneet kunt ophangen. Ik had alleen geen ijzerplaatje in mijn trailer, dus die heeft mijn vriend voor mij bevestigd in mijn trailer. Dus na een rit, kan ik hem er zo vanaf halen en netjes opbergen. De camera heeft een ingebouwde WIFI-spot, met de bijbehorende app kun je de beelden zien. Tussendoor kun je ook foto's maken en filmpjes, zodat je later kan terug kijken. Het geeft mij een rustgevend gevoel om haar te zien tijdens de rit. Afgelopen zaterdag was ik naar het strand geweest en dat is een uurtje rijden. Dat was een mooie gelegenheid om haar tijdens een lange rit te zien. De heenweg was ze wat onrustig, ze keek veel achterom of door de raampjes. De terug weg heeft ze eindelijk wat hooi gegeten en leek ze wat rustiger. En natuurlijk hebben we eerst wat foto's gemaakt in de duinen en daarna het strand op.

 


 

Brrrr...Koud

Zo, de drukke tijden weer voorbij dus begint het normale leventje weer. Deze maand is een rustige maand. Niet zoveel fotograferen... Wel is er hier en daar sneeuw gevallen, helaas niet bij mij in de regio. Ik had wel weer sneeuwfoto's willen maken. Maar dat zat er helaas niet in.

Wel is het iedere dag lekker koud. Brrrr...Gelukkig heeft mijn paardje een eigen paddock en staat ze veilig tussen 4 hekken,
ik vind het altijd maar eng als de sloten zijn bevroren. Zullen de paarden dat snappen? Dat je er niet op  kan lopen?
Straks zakken ze er door heen en dan? ik moet er niet aan denken.
Ik heb dit namelijk 1 keertje gehad met mijn Shetlander. En gelukkig zagen we het gebeuren en konden we hem veilig eruit halen. 6 december 1998 een dag om nooit te vergeten, hij wandelde er recht op af. Hij dacht denk ik dat het een weg was met wat sneeuw ? Dus mij niet gezien met dit weer bij sloten.

Mijn nichtje is 12 januari 4 jaar geworden en natuurlijk ga ik van haar een paardenmeisje maken.
Iedere week gaan we naar de pony's toe van kennissen. Zij heeft 2 mini's Grace en Juul. En mn nichtje vind ze zo leuk.
Als ik haar ophaal van school eerste wat ze zegt is: gaan we naar Juul en Grace ?
Hoe schattig.... Hier op de foto zie je Juul....:)

 


En toen was het december...

Jeetje, wat is het jaar omgevlogen. Ik heb veel leuke dingen gedaan met mijn paardjes.
Er stonden toch een aantal dingen op mijn lijstje wat ik graag wilde.
Zo wilde ik graag foto's maken van mijn paardje in de tulpen, en dat is gelukt.
En gelukkig was dat nog geen vijf min lopen waar de tulpenvelden waren.
En ik heb eindelijk mooie bloesembomen gevonden, en dat was gelukkig een half uurtje met de trailer.
Nooit geweten dat ze zo dichtbij bij waren. Gewoon twee straten verder als mijn vader.
En ook zijn we samen weekendje weg geweest! Lekker weekendje lang in het bos rijden, Heerlijk!
En zijn we diverse keren naar strand geweest. En zijn we dit keer ook wat verder de zee in gegaan.
Wat zal 2017 ons brengen? Ik heb nog niet echt een lijstje wat ik graag wil.
Behalve dat we weer een weekendje weg gaan, en dat is ook al geboekt :)

Ik wil iedereen hele fijne feestdagen wensen en een goed 2017
Dat het weer een mooi PaardenJaar mag worden met leuke dingen!

 

  


Vorige maand heb ik maar liefst 19 paarden op de foto gezet. Het was erg leuk om te doen. Ieder paard was zo verschillend, van klein tot groot. Ik heb er een paar op een rij gezet ;)

En ik mocht ook drie paarden in het bos fotograferen. Het was meer een soort van parkje, maar het was echt een hele mooie locatie. Op de foto zie je een hengst Arabier. En wat was hij mooi wit.
Mijn eigen paardje is ook veel wit. En als ik dan foto's wil maken, is ze nooit zo mooi wit als deze hengst.
behalve in de zomer dan, dan kan je ze lekker wassen. Maar nu in deze kou ga je natuurlijk niet je paard wassen. Brrrr...
Tenzij je warm water heb en een solarium, ha ha!

Groetjes Stephanie

 

 

 


 


Fotomeeting in het bos

Het weekend van 15 oktober had ik een weekend vol met het fotograferen van paarden.
Die zaterdag mocht ik maar liefst 19 paarden op de foto zetten. Helaas mag ik daar nog niks van laten zien.
De staleigenaar gaf een shoot voor haar pensioenklanten cadeau. Zij krijgen de foto's pas 5 december :)

Die zondag 16 oktober had ik weer een fotomeeting gepland van bokt.
Deze werd gehouden in het bos, het Dijkgatbos. En wat een mazzel hadden we met het weer. Die zaterdag was het regenachtig en de dag erna heerlijk weer met mooi zonnetje, het was maar liefst 17 graden!
Tinker 'Jack' deed even een bok sprongetje in het bos.

Stephanie

 

 


 

Zon Zee en strand

De wens van de meeste ruiters denk ik wel, zwemmen met je paard.
Het duurt altijd even voordat mijn paardje überhaupt het water in gaat. Maar na half uur heen en weer te hebben gelopen liep ze het water in. Ik ga dan echt pas het water in als zij ook wil. Ik gebruik geen zweep en zit er ook niet op.
Gewoon een los touwtje in de hoop dat ze er in loopt. Soms wilt ze wel en soms niet. Want die golven zijn natuurlijk best wel eng.

Ik was bij Hargen aan Zee. Voordat we naar het strand gingen zijn we eerst de duinen in gelopen om natuurlijk even wat foto's te maken. Want ik wilde ook nog wat foto's in de paarse heide. Want die heb ik nog niet in mijn foto collectie.
Om echt te zwemmen met mijn paardje vind ik zelf ook wel een beetje eng.
Ik vind het zelf ook fijn dat zij ook gewoon de grond nog kan voelen. En wat vond ze het leuk in het water. En ik natuurlijk ook.


Ik had zoals gewoonlijk mijn camera aan mijn vriend gegeven. Eerst snel even uitgelegd welke instellingen hij moet gebruiken. Maar ik was vooral druk met Lana in het water. In het water probeerde ik op te stappen, maar dat viel niet mee.
Daarna nog even wat in het water gedraafd. En wat heeft ze genoten en ik natuurlijk ook.
En ook vooral blij met de foto's dat is natuurlijk ook erg belangrijk.

 


Fotomeeting Hargen aan Zee

Regelmatig doe ik mee aan fotomeetings die georganiseerd worden op Bokt. Deze fotomeeting was bedoelt voor paarden met lange manen. Hij zou op zondag 21 augustus gehouden worden. Maar vanwege de weersvoorspellingen hebben we het 1 dag eerder gehouden. Helaas hadden we daardoor veel afmeldingen. Dus hadden we een mooi klein groepje: 2 modellen en 4 fotografen. We hadden eerste wat foto's gemaakt in de duinen. Daarna gingen we het strand op. Jeetje, wat een wind stond er. Het zand vloog om onze oren. Maar we hebben mooie foto's gemaakt met z'n allen!
Het was een geslaagde dag.

 

 

 


Falkor

En toen was het 10 juni 2016.
Een zwarte dag in mijn geheugen gegrift.
Mijn allerliefste paardje is onverwachts op deze dag in 2014 overleden.

Dus het was weer hoog tijd dat ik haar zoon ging opzoeken.
Falkor, hij woont gelukkig niet zo heel ver van mij vandaan.

Het was heerlijk om hem weer te zien. Hij lijkt zoveel op z'n mama.
Ook zijn karakter is precies Shadow.
Het liefs zou ik hem zo mee nemen :)

 

 

 


 

Trailer laden

Eindelijk het is zover, we gaan voor het eerst een weekendje weg. Ik wilde het al jaren, maar het kwam er steeds niet van. Ik ging samen met mijn stalgenootje en een vriendin van haar. Helaas had mijn paard net een week voordat we gingen haar paard getrapt en was helaas kreupel. De vriendin van mijn stalgenoot had 2 paarden tot haar beschikking dus zij nam ze beide mee. 


Vrijdagochtend 6 mei om half 10 ging ik alvast laden. Ik weet dat mijn paard soms wel en soms niet de trailer in gaat. Dus ruim van tevoren was ik begonnen. Ondertussen waren de anderen al vertrokken want het duurde wel erg lang met mijn paard. Na 2 uur laden stond ze er nog niet in. Grrr...mijn vriend was ondertussen ook al gekomen. Mijn geduld raakte op, en ik was het al zat. Toen kwam de staleigenaar en die nam het van mij over. Hoofdstel in, longeerlijn erachter en gaan! Pff...toen stond madam er in!  Maar nu moest ik in mijn eentje naar Ermelo. Best spannend want ik had nog nooit zo'n lang stuk gereden alleen. Na 1,5 uur rijden was ik veilig aangekomen. En hebben we een heerlijk weekend gehad.

De terugweg naar huis hebben we het op dezelfde manier gedaan met laden en toen stond ze er binnen 5 min op. Ook al ben ik daar geen voorstander van met al die poespas om haar zo de trailer in te krijgen.  Eenmaal thuis kwam ik een berichtje tegen op Facebook 'trailer laden zonder Stress'. Ik had haar bericht en toen toch maar besloten om een afspraak te maken. 5 juni kwam ze langs. En na 2 uur stond Lana zonder problemen en zonder 1x te weigeren op de trailer! Mijn mond viel open, ongelofelijk.


Na deze dag heb ik nog twee keer op stal geoefend. En wederom ging ze er zonder problemen gewoon de trailer in. 12 Juni ging ik voor het eerst alleen met haar op pad.
En ja hoor...ze liep er zo in. Echt zo heeeeerlijk....ik zit al ruim 6 jaar met het probleem en nu loopt ze er zo in! En natuurlijk kwam mijn vriend toen even langs om wat foto's te maken.

 

 

 

 

 


 

Bloesembomen

De bloesembomen staan erg bekend onder de fotografen. Helaas staan ze maar kort in bloei dus je moet snel zijn. Ik was al een tijdje op zoek naar mooie bloesembomen bij mij in de buurt. Via een andere fotograaf kwam ik er achter dat de bomen twee straten verder staan waar mijn vader woont, nooit geweten! Me vader en zijn vriendin hielden het voor mij in de gaten wanneer ze in bloei waren en twee weken geleden was het zover.

Ik wilde eerst met mijn shetlander erheen. Hij woont alleen 45 minuten van mij vandaan.
Dus hup mijn trailer halen, aankoppelen. En ja hoor heb ik weer...Lekke band!!
Trailer weer afkoppelen. En naar de garage om mijn mand te laten maken.
Ik had geen tijd meer om mijn shetlander te halen. Want later in de middag moest ik weer werken. Dus besloot ik met mijn merrie te gaan. Gelukkig stond ze binnen 5 min in de trailer. We hadden veel bekijks in de straat met mijn paardje! Ze deed het erg goed met de foto's maken. Gelukkig stond ze ook weer snel in de trailer om naar huis te gaan.

De dag erna moest ik maar tot 13.00 werken dus nu was mijn shetlander aan de beurt. Het was lastig om zijn aandacht te krijgen aangezien hij alleen maar aandacht had voor gras. Maar er zitten evengoed leuke foto's bij. Ik heb genoten van de mooie bloesembomen! En natuurlijk mijn vriend die altijd mee gaat. Hij maakt tevens ook de foto's waar ik op sta ;)

 

 

 

 

 

 

 


 

  

Mijn eerste echte eigen pony

Als klein meisje droom je er natuurlijk van om een eigen pony te hebben.
Nooit gedacht dat het mij zou lukken!

Via me zus ben ik met paarden in aanmerking gekomen. Ik was toen een jaar of 9. Ik heb natuurlijk via haar leren paardrijden op mijn grote liefde Shadow. Toen ik eenmaal de smaak te pakken had, verzorgde ik hier en daar wat shetlanders. Toen ik een advertentie zag op teletekst (heel ouderwets nog, hi hi) dat er een 3-jarige shetlander te koop stond: 250 gulden. Na lang zeuren mocht ik een eigen pony. Hij stond in Schagen. Gelukkig niet zo lang rijden.
Bassie heette hij. Ik twijfelde nog voor een andere naam, maar wist geen andere naam ;)

Hij was 3 jaar en nog hengst en onbeleerd. 6 september 1998 was de dag dat hij naar Venhuizen kwam.
En wat hebben we een hoop mee gemaakt en geleerd. Inmiddels is hij 20 jaar. We waren nog nooit op het grote echte strand geweest. Dit stond ook op mijn lijstje om met Shadow te doen. Maar helaas is dat nooit uitgekomen.
Met Bassie gelukkig wel! En wat was het geweldig.
En hij vond het ook zo heerlijk! Van de zomer gaan we dat zeker nog een keer doen ;)

 

 

 

 


 

Engeland

29 februari ging ik met mijn tante en mijn nichtje naar Engeland, want mijn andere nichtje die woont daar.
We gingen een paar dagen erheen om haar te bezoeken. Gelukkig hadden we ook wat tijd om wat van Engeland te zien.
Aangezien mijn tante en mijn nichtje trouwens ook van Cashen houden, moesten we dus op zoek gaan naar een cash.
Ik heb er totaal geen verstand van wat dat allemaal inhoudt, dus ik hobbelde er achteraan. Je komt dan wel mooi op mooie plekken daardoor. We hebben ruim acht km gelopen. Helaas was het niet heel mooi weer. Veel wind en af en toe wat regen.

We kwamen in een parkje waar ik paarden zag staan. Ik had wat foto's gemaakt met mijn mobiel en ik had ook mijn Back-up camera mee met mijn kitlens. Ik vind het altijd eng om mijn dure camera mee te nemen als ik naar het buitenland ga.

De paarden waren totaal niet bang: toen ik ze riep kwamen ze allemaal. Ik vond alleen hoe de paarden stonden erg zielig.
En wij maar klagen thuis dat alles zo nat is... Maar hoe zij erbij staan gun je geen paard. Later in het park kwam ik nog meer paarden tegen. Deze stonden dan in een grote wei, zonder stal. Ook de omheining was niet erg veilig en er laag overal troep bij. Toen besefte ik weer hoe goed mijn paard staat in Nederland. En dat ik niks te klagen heb dan alleen een natte wei of bak ;)

 

 

 

 

 

 


 

Mijn grote liefde

Sommige mensen vragen zich af waarom paarden mensen zoveel van hun paard houden. En dat ze je voor gek verklaren waarom je ze zo bijzonder voor je zijn. Alleen de echte paardenmensen begrijpen je dan ook echt. Mijn paard was echt mijn alles. Ik kon met haar lezen en schrijven en we begrepen elkaar. Helaas is ze op 10 juni 2014 onverwachts overleden. Mijn wereld stortte in elkaar.

Het was zo bizar, want 9 juni 2014 heb ik nog foto's met haar mogen maken. Ik had een soort van trouwjurk aan. En mijn vriend heeft de foto's gemaakt. Eigenlijk wilde hij die dag niet. Maar deze foto's wilde ik al zo lang 'dus hij moest van mij', en ik ben hem eeuwig dankbaar. 10 juni 2014 moest een feestdag worden. Bij ons in het dorp was het Pinkster 3 dus voor de deur van de stal waren allerlei activiteiten te doen. Ook was deze dag mijn moeder jarig. Ze werd 50 jaar. Wat een leuke dag had moeten worden, werd mijn grootste nachtmerrie...

Ik reed in mijn auto toen ik een oproep miste. Ik keek op mijn telefoon en dacht: ‘ze belt mij nooit’. Ik voelde al direct dat het goed fout was. Toen ik terugbelde en het slechte nieuws hoorde, ging er zoveel door mij heen. Ik kon alleen maar huilen. Ik ben direct naar de stal gegaan. Daar lag mijn liefde in het land. Ik heb bij haar gezeten, geknuffeld, kusjes gegeven, maar ook vooral gehuild. Je weet als eigenaar/verzorger dat er een dag komt dat ze gaan... Maar liever had je ze altijd bij je!

Shadow was 23 jaar geworden. Maar het blijft altijd moeilijk om je liefde te moeten missen. Ik heb op Shadow leren paardrijden. Ze was geen makkelijk paardje. Maar ik heb haar 18 jaar lang mogen verzorgen. Ze was officieel niet van mij, maar zo voelde het wel. Ze was en is mijn alles! Ik mis haar nog steeds; ze is mij nog altijd dierbaar en dat zal ze altijd blijven!

Ik heb haar naam ook op mijn arm getatoeëerd, en mijn huis hangt vol met foto's!
De blackfoto heb ik zelf gemaakt. Die is precies een maand voor haar dood gemaakt. De andere foto waar ik op sta, is gemaakt een dag voor haar dood..

 

  


  

 

Op de foto's zie je een 16 jarige haflinger merrie. Ze heeft 2 maanden lang in een kliniek gestaan omdat ze aan 1 hoef hoefkanker heeft. Ze is nu 2 weken thuis, nog herstellende. Ze is een bikkel en altijd vrolijk. Vorige week heb ik haar meegenomen met haar eigenaresse naar de binnenbak, waar ze voorzichtig weer wat mocht stappen en draven na 2 maanden boxrust. En ik had natuurlijk mijn studio mee genomen. Ze was een ideaal model! (foto's: Stephanie Iana)