Fresh Bloemen & Planten Tuinontwerp Beet Duiken Rovers Karper Mama Wetenschap in beeld Historia GoodFood Hart voor dieren

In mijn vorige fotoblog schreef ik over de fotoshoot met de Shetlanders en een knappe Tinker, deze laatste wilde ik jullie dan ook nog graag laten zien. Mystery heeft vorig jaar ook al een keer bij de fotoblog gestaan toen de heide mooi in bloei stond. Deze keer een actiefoto van haar waar haar lange manen mooi te zien zijn. Ze liep aan de longgeerlijn, eerst even een drafje en daarna nog in galop. Mystery was tijdens de portretfoto's wat zenuwachtig en had moeite met stilstaan maar nu ze lekker in actie mocht komen leek ze ook precies te weten wat de bedoeling was. Bij elke ronde keek ze keurig even in de camera zodat ik deze mooie foto van haar heb kunnen maken.

 


 

Shetlanders heb ik niet vaak voor mijn camera staan. Veel mensen houden ze toch als gezelschap voor bij hun eigen paard en doen er verder weinig mee. Dat je er ook heel veel leuke dingen mee kan doen en ze echte maatjes zijn bewees Suzanne maar weer! 

Een paar weken geleden gingen we naar de Drunense Duinen met deze twee shetjes en nog een knappe Tinker. We zochten een mooi plekje op bij de heide en begonnen met foto's maken. Die twee vonden echt alles prima. Hier even mooi model staan, daar even de baas een dikke zoen geven, een stukje verder een rondje uitsloven, allemaal geen probleem. Ondertussen werden zowel wij als de paarden zowat opgevroten door de dazen, maar zelfs dat interesseerde ze niet zo veel. De eigenaresse vertelde over Cody en DDay dat ze de shetjes beide al vanaf zes maanden oud heeft en veel met ze doet.

Samen zwemmen, fietsen, vrijheidsdressuur en ook een sprongetje tussendoor vinden ze erg leuk.

Sinds een jaar heeft ze DDay voor de sulky staan, wat hij super doet. Ook is ze bezig om Cody zo ver te trainen dat hij dit ook kan zodat ze er samen op uit kunnen gaan, hoe leuk is dat!

Op de foto een overzichtje van dit geweldige stel.

 

 


Alle paarden zijn prachtige dieren, maar sommige daarvan hebben net dat beetje extra zoals Castan.

Zijn officiële naam is Jenofonte VII en hij komt uit Spanje. Door een Duitse PRE handelaar is hij geïmporteerd en zo bij zijn eigenaresse in Nederland terechtgekomen.

Castan is nu zes jaar oud en heeft inmiddels al veel geleerd. Ik vind het altijd knap en leuk als mensen hun eigen weg gaan zoeken in de omgang met hun paard wat het beste bij ze past.

In de paardenwereld zijn zoveel verschillende methodes en iedereen heeft daar weer zijn eigen mening over, dat het soms best moeilijk kan zijn om daarin je eigen manier te vinden waar je je goed bij voelt. Rosemarie is daarmee al heel goed bezig met horsemanship. Ze doen vrijheidsdressuur er voor de lol bij en op de foto zien jullie Castan met een van zijn stoere kunstjes.

 


 

Een aantal weken geleden ben ik samen met nog negen fotografen en vijf paarden met eigenaren naar het strand in Noordwijk geweest voor een fotomeeting. Het leukste daarbij vind ik toch wel de actiefoto's. Achteraf zien de foto's eruit alsof de paarden los op het strand rennen, maar dit brengt teveel risico met zich mee dat we een strandmarathon moeten gaan houden achter paarden aan in plaats van ze te fotograferen. De paarden gaan dus veilig in een paddockje gemaakt van prikpaaltjes met lint ertussen. Achteraf halen we in Photoshop de lijntjes weg en zie hieronder het resultaat!

De Fries op de foto is Fellow, hij is 14 jaar oud en deed het erg goed op het strand, zeker omdat hij pas een half jaartje bij zijn nieuwe eigenaar Mara ter Velde is. Ze doen vooral dressuur samen op L1 niveau en tussendoor ook springen en lekker crossen. Wat een knapperd is hij he!

 

 


 

Het mooiste aan de lente vind ik toch wel al die bloesembomen en dan vooral de roze! Ik heb de afgelopen weken een aantal fotoshoot gehad bij de bloesems en dat is elke keer weer een feestje om te doen.

Op de foto zien jullie Falco, deze knappe meneer is een kruising tussen een Haflinger en een Tinker van bijna 7 jaar oud. Echt een geweldig leuk paardje!

Hij is erg vriendelijk en kan ook goed functioneren als grote knuffelbeer. Voor een beetje humor is hij ook wel te vinden en maakt graag hier en daar een poortje open om op onderzoek uit te gaan.

Op buitenrit vind hij het ook allemaal prima maar soms als dat ene grassprietje net de verkeerde kant op staat, is dat toch wel heeeeel erg spannend, komt dat jullie ook bekend voor?

 


 

Kennen jullie Barend nog? Vorig jaar ging een van mijn fotoblogs over hem. Het was toen nog een klein schattig mannetje van een paar weekjes oud maar kleine veulentjes worden groot en inmiddels is hij acht maanden oud.

Hij is een stuk groter, nog eigenwijzer en ondeugender als toen maar ook een echte knuffelkont! Heerlijk vind hij het als er op zijn billen gekriebeld wordt of achter zijn oren, hij gaat er dan helemaal voor staan zodat je er extra goed bij kunt. Ook wordt er al druk met hem geoefend zodat hij straks een braaf paard gaat worden. Netjes aan het halster meelopen en zijn hoefjes laten optillen is geen probleem, hij heeft zelfs al zijn eerste trailer training gehad, knap he!

 


 

Is het een kameel? Is het een geit? Nee, het is een Shetlander!

Blackie is zijn naam en hij is het nieuwe maatje van mijn paardje Rosa. Zoals jullie in de vorige blog konden lezen, zijn we verhuisd naar een ander plekje waar Blackie al stond. In het begin was dit best wel even wennen voor haar. Ze kwam uit een grote kudde en dan moet je het ineens doen met zo'n zwart gevaarte dat maar wat graag gekke bekken staat te trekken naar je.
En niet alleen naar Rosa, maar ook naar mij! Flemen is echt zijn specialiteit en dat doet hij dan ook maar wat graag. Dan draai je je om en kijk je recht tegen zo'n rij tandjes aan. Stiekem lacht hij me gewoon uit achter mijn rug om...

Als ik aan kom lopen, staat hij me vaak al op te wachten zoals op de foto, zeker als hij denkt dat er eten aankomt. Ik moet altijd weer lachen om zijn rare acties. Shetlanders vinden zichzelf echt de leukste thuis, maar eigenlijk zijn ze dat ook gewoon!

 


 

Dieren zijn leuk totdat ze wat gaan mankeren. De zorgen die je over het beestje hebt kunnen behoorlijk wat impact hebben op je dagelijkse leven. Menig van jullie kunnen hier vast en zeker over meepraten!

Mijn paard Rosa heeft altijd al wat lichamelijke problemen gehad, maar toch kon ik nog veel met haar doen zoals dressuur, buitenritjes en af en toe een klein sprongetje. De laatste maanden is ze meerdere keren erg kreupel geweest waarvan de precieze oorzaak nog niet bekend is. Er is in elk geval artrose gevonden wat te verwachten was op haar bijna 19-jarige leeftijd. We gaan eerst met veel rust kijken hoe ze het doet voor er verdere onderzoeken komen.

Daarmee kwam ook de volgende beslissing. We stonden op een hele goede en gezellige pensionstalling waar de paarden 24/7 in een actiefstal staan, maar een deel ervan is bestraat waardoor ze soms al gevoelig liep. Samen met het feit dat de groep te groot was om haar de rust te kunnen geven die ze eigenlijk nodig had, zijn we op zoek gegaan naar een ander plekje.
Inmiddels staan we sinds een paar weken bij een particulier aan huis waar ze met 1 ander paardje samen staat. Voor ons beide een hele verandering maar het gaat gelukkig goed! Ze loopt al een stuk beter en lijkt het allemaal prima naar haar zin te hebben. Doordat we voorlopig niet kunnen rijden, ben ik verder gegaan met de vrijheidsdressuur. Zo zijn we toch lekker samen bezig en ze vind het ook erg leuk om te doen!

 


 

Het jaar is weer bijna voorbij, wat gaat het toch snel! Tijd om terug te kijken op 2016.
Een jaar waarin ik meer gefotografeerd heb dan ooit. Het meest stonden er honden voor de camera en dan vooral pups, wat natuurlijk super leuk en schattig is maar ze blijven ook het aller moeilijkst!
Ze zitten niet stil, trekken aan je haren of klimmen bovenop je. Maar ja, boos worden kan gewoon niet met die onschuldige kopjes. Na heeeel veel geduld lukt het gelukkig vrijwel altijd om ze leuk op de foto te krijgen.

Ook paarden kwamen regelmatig voorbij en dat is natuurlijk weer een ander verhaal. Die proberen altijd nog net even een hap gras mee te pikken, kunnen ook moeilijk stil staan en ze zien overal spoken. Maar ook zij blijven altijd zo mooi en leuk om te fotograferen!

Door meerdere workshops en meeloopdagen heb ik ook meer bijgeleerd dan ooit. Deze foto is gemaakt van mij bij de meeloopdag van Silent Shiver, een bekende paardenfotograaf waardoor het erg leuk was om te zien hoe ze werkte en hoe ze met de paarden omging. Met veel tips en vele ervaringen rijker hoop ik dat 2017 een nog mooier fotografie jaar gaat worden! Voor iedereen fijne feestdagen en een gelukkig nieuwjaar!

 

  


 Bob is zijn naam en wat is hij leuk! Deze stoere Haflinger stond een paar weken geleden voor de camera toen we voor een herfst shoot het bos in gingen. Hij is 18 jaar oud, maar dat is zeker niet van hem af te zien. Ook heeft hij hoog in de dressuursport gelopen, namelijk op ZZ licht niveau, maar jammer genoeg moesten ze daarmee stoppen in verband met een blessure. Zoals jullie op de foto kunnen zien, is hij zijn kunsten nog zeker niet verleerd. Wat ook leuk is, is dat zijn trotse eigenaresse Evelien van Helden Bob al heeft sinds haar tiende. Ze zijn dus samen opgegroeid en ze heeft hem alles zelf geleerd, ik vind het knap!

Bij de naam Bob moet ik denken aan een stoer, nuchter en vrolijk paard en dat is hij zeker.
Bob houdt van eten (welke Haflinger niet), leuke buitenritjes maken, lief zijn, maar ook erg ondeugend op zijn tijd. Waar Bob niet van houdt? Zijn eten moeten delen, paarden die chagrijnig zijn en andere paarden in zijn wei. Die eten natuurlijk weer ZIJN eten op en dat kan echt niet!

 

 


Kunnen jullie je nog indenken dat het nog maar kort geleden zo warm was? Tijdens een van die warme avonden heb ik deze foto gemaakt van een stalgenootje met haar verzorg Shetlander. Gewoon lekker in de wei tijdens de ondergaande zon. De herfst was al in aantocht en dat geeft een mooie sfeer op de foto. Ook de vacht van de Shetlander was al aan het veranderen in standje teddybeer. Heerlijk die dikke vachten om even lekker je handen in op te warmen als je het zelf koud hebt! Natuurlijk heeft het ook zijn nadelen als ze na het rijden bezweet zijn, maar toch kies ik bij de mijne ervoor om haar zonder deken te laten staan. Dit omdat ze het goed aankan, ik recreatief met haar rijdt en ze niet zo hard hoeft te werken.
Waarom laten jullie je paard zonder staan of doe je juist wel een deken op?

 

 


Augustus is de maand waar veel fotografen blij van worden, want de heide staat dan vol in bloei!
Menig mens en dier wordt ertussen neergezet om mooie foto's te maken, want wat is het prachtig al die paarse bloemetjes bij elkaar. Ook ik ben een aantal keer wezen fotograferen en wat is dat leuk! Zo jammer dat het maar 1x per jaar in bloei staat. Maar gelukkig komt de herfst eraan wat ook net zo mooi is.

Op de foto staat Tinker Misty met prachtige lange manen. In het begin vond ze het nog een beetje spannend omdat ze voor het eerst alleen op pad was zonder andere paarden erbij. Al gauw ging dit goed en konden er nog rijfoto's gemaakt worden, waarvan er ook een sprintje getrokken werd.
Wat ik niet verwacht had was dat Misty echt een racetinker is, wat ging die hard zeg! Dit zag er wel zo gaaf uit dat er een meisje naar ons toe kwam om te vragen of ze dat ook een keer mocht doen of anders achterop. Het ziet er zo makkelijk uit maar de meesten van jullie weten wel dat dit in de praktijk toch iets anders is.

 


 

 

Weer een maand voorbij, wat gaat de tijd toch hard! Gelukkig hebben we wel veel mooie dagen gehad en op een ervan ben ik mee geweest met de fotografe van Silent Shiver naar Stal Yellowhoeve Appaloosafokkerij. Een dag vol paarden fotograferen van klein tot groot, van weinig stippels tot heel veel stippels.

We begonnen de dag met de veulens en hun moeders die lekker in de wei stonden, wat zorgde voor hele natuurlijke en leuke foto's. Daarna zijn we verder gegaan met de overige paarden waar we mooie standfoto's van gingen maken op de weg. Dit is nog niet zo makkelijk als het eruit ziet maar uiteindelijk stond alles er keurig op.
Er zat een heel stoer hengstje bij die zijn kunstjes van de vrijheidsdressuur wel even wilde showen, wat een ding was dat zeg, echt prachtig! Als laatste nog een paard voor losgooifoto's en wat blackfoto's. Kortom een heerlijk dagje tussen de paarden en veel bijgeleerd!

 

 

 


 

 

Dit is Barend, lief he!
Een aantal weken geleden is dit knappe Friese mannetje geboren bij een vriendin thuis. De vader van Barend is Gjalt 426, uitgekozen op de eigenschappen die deze hengst het meeste doorgeeft.
Zijn fijne karakter, werkwilligheid, zijn hoogte (172 cm) en lange manen. Ik ben nu al benieuwd hoe hij over een aantal jaar zal zijn!

Na lang wachten en vele slapeloze nachten kwam dan eindelijk de geboorte op gang, het veulen was er uit voor ze er erg in had. Mijn vriendin is er dolgelukkig mee en had zich van tevoren goed voorbereid en ingelezen over het hebben van een veulen. Dit kwam helemaal goed. Wat alleen niet in de boeken stond is dat babylief al snel doet wat hij wil, stronteigenwijs is en zijn eigenaar nu al te slim af is... maar ooh wat zijn ze leuk!

 


Paarden die in een natuurgebied vrij rondlopen vind ik altijd leuk om te fotograferen. Vlakbij mijn woonplaats  ligt zo'n gebied waar een kudde IJslanders zich prima vermaakt. Ze zijn niet bang voor mensen en komen ook gerust naar je toe om te kijken of je iets eetbaars bij je hebt en zo niet, blijven ze gerust volhouden dat je dit wel tevoorschijn kunt toveren (bordje niet voeren staat er voor de sier). Toch moet je altijd op je hoede zijn bij zo'n kudde en zeker als er wat onrust is in de groep.

Soms zijn er periodes dat ze er echt niet uitzien. Plukken los haar in de rui en stukken distels in de manen waardoor die helemaal in de klit zitten. Dan heb ik nog wel eens de neiging om borstels mee te nemen maar dat is onbegonnen werk en of ze dit in dank afnemen? Gelukkig zien ze er in de zomer altijd weer knap uit en is het leuk om te zien wat er allemaal speelt in zo'n kudde onderling. Ze gaan vaak naar de rivier om wat te drinken of bij warm weer lekker te badderen. Op een warme avond heb ik deze foto gemaakt toen ze op hun weg richting het bos even een korte strandwandeling maakten en gelijk een slokje uit de rivier namen.

 


 De dag dat is Rosa kocht, vergeet ik nooit meer. Al een aantal jaar reed ik bij een manege waar ook Rosa stond. Ik was geen held met paarden maar met Rosa had ik wat. De keren dat ze niet mee kon lopen in de les omdat ze kreupel was, werden steeds vaker en op een dag belden ze op om te vertellen dat ze opgehaald zou worden en weg zou gaan...voorgoed. De reden van haar kreupelheid was niet bekend, waarschijnlijk door een slechte achterhand.
Die middag constant aan Rosa gedacht, zou ik haar kunnen nemen? Meningen van mensen om me heen gevraagd, manege gebeld en diezelfde avond erheen gereden. 's Avonds toen ik in mijn bed lag drong het pas goed door. Slik, ik heb een paard gekocht! Een stukje land waar ze op kon was al snel geregeld en twee dagen later stond ze er al.

Inmiddels zijn we drie jaar verder. Er zijn allerlei onderzoeken geweest in verband met haar kreupelheid, allerlei verschillende mensen die ook allemaal hun eigen mening hadden wat de oorzaak zou zijn. Uiteindelijk heeft een paardentandarts die ook kreupele paarden behandeld met massage haar goed op de rit gekregen! Helemaal 100% zuiver zal ze niet worden, maar met goede training erbij kan ze gewoon normaal gereden worden, een buitenritje maken en een sprongetje doen.

Het liefste wat ik wilde is een paard waarmee ik een goede band had, een paard dat plezier heeft in de dingen die we samen doen, een paard dat lekker met haar vriendjes de hele dag buiten kan zijn en niet op stal hoeft te staan, een paard waarbij het vertrouwen wederzijds is.
Dat paard is Rosa! En nog altijd ben ik erg blij dat ze me die ene dag gebeld hebben, anders was dit geweldige paardje er niet meer geweest.

Rosa, juni 2012:

 

En Rosa juni 2016:

 


 

Zijn jullie wel eens wezen mennen? Het ziet er altijd zo makkelijk uit vind ik, maar dat is het zeker niet! Een tijdje terug heb ik een men-workshop gevolgd, ontzettend leuk om een keer te doen.
Eerst kregen we uitleg hoe je de leidsels vast moest houden, hoe we moesten sturen en hoe we een paard inspanden. Na wat droog oefenen gingen we richting het bos waar we zelf aan de gang mochten en dat viel nog best tegen. Zeker bij de bochten en smalle doorgangen werd er nog wel eens ingegrepen omdat we anders de bomen van heel dichtbij hadden gezien en gevoeld....

Sinds kort heeft een vriendin van mij een Fries waar ze mee kan mennen en ik ga regelmatig met haar mee. Deze foto is gemaakt in de boomgaard van haar buurman waar ze lekker mag rondcrossen, echt ideaal! Ben je zelf ook benieuwd naar het verschil van op een paard of achter een paard? Doe eens een workshop mennen, je zult er geen spijt van krijgen!

 

 


Op deze foto zien jullie Bo van Uitert in actie! Samen met haar Haflinger Elise deelt ze de passie voor vrijheidsdressuur. Steigeren is niet het enige wat deze dame in haar trukendoos heeft. Ook met de Spaanse pas, de jambette, flemen en kusjes geven vermaken ze zich prima.

Sinds kort ben ik met mijn eigen paard Rosa ook aan de slag gegaan met vrijheidsdressuur. Nu doe ik dit niet consequent genoeg om tot het juiste resultaat te komen. De jambette kent ze nu een beetje en dat is wel te merken. Te pas en te onpas gooit ze haar been de lucht in. Tijdens het borstelen; Paard sta stil!! Tijdens het longeren; Paard wat doe je?! Tijdens het opzadelen; Rosa!! Toch maar wat meer gaan oefenen met een clicker denk ik.....

 

 


Het aanhoudende slechte weer van de laatste tijd zorgt helaas voor weinig fotomomenten. Deze keer heb ik daarom gekozen voor een foto van Pensionstal van den Berg in Gorinchem waar ik met mijn paard Rosa sta. Dit is een actiefstal wat nog niet zo bekend is bij veel mensen, maar waar er wel steeds meer van bijkomen. De paarden en pony's staan allemaal gezellig bij elkaar, ze kunnen zelf bepalen of ze buiten willen staan of in de grote schuilstal. Er staan meerdere voerstations zodat elk paard kan eten als hij dat wil. Ook zijn er twee gedeelten met zand waar ze lekker kunnen spelen of luieren in het zonnetje. De grootste voordelen vind ik dat de paarden hun eigen gang kunnen gaan, veel contact hebben met soortgenoten en veel meer beweging krijgen dan dat ze op stal staan. De rust onderling is heerlijk om naar te kijken en ik zou niet anders meer willen voor mijn paardje!

 

 

 


Deze foto heb ik gemaakt van een stalgenootje met haar paard. De band tussen hen twee is mooi te zien. Je hoort vaak dat een echte band opbouwen met je paard wel een jaar of langer kan duren.
Toen ik mijn eigen paardje net had, dacht ik hier wel makkelijk over. Ik kende haar tenslotte al van de manege en zo lang zal dat toch wel niet duren, je ziet elkaar bijna elke dag. Dit viel toch wel tegen. Nu 3 jaar later is dat helemaal goedgekomen, en nog blijft het vertrouwen groeien tussen ons.
Wat vooral geholpen heeft, is lekker samen bezig zijn op allerlei verschillende manieren. Wandelen, grondwerk, schriktraining, borstelen of gewoon even hoi gaan zeggen als ze in de wei staan, ook al kijken ze dan niet altijd naar je om...
Een pensionstal die bij jou en je paard past heeft voor mij ook enorm veel verschil gemaakt!
Mocht je paard niet aan huis kunnen staan, neem dan de tijd om een leuke stal te vinden en ga bij verschillende stallen kijken.